Archive for febreiro, 2008
≡ O poder dunha carta
"Non hai que subestimar o poder dunha carta ben escrita."Fotografía de Kathy Baker.
Vía Conociendo a Jane Austen.
Vía Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes.
chúzame - ≡ 12 ANOS DE VIEIROS
polo cartafol
pola comunidade
polo compromiso
polas crónicas de María Reimóndez
pola diversión
polos especiais
polo espírito
polo estilo
pola constancia
polo Galego.org
pola información
pola innovación
pola opinión
polo rexistro de cada un dos meus días
PARABÉNS VIEIROS
chúzame - ≡ Abordaxe
[Imaxe de Tomás Taure]-Tes un cigarro?
-Non, deixei o tabaco.
-Agardas compañía ou podo deixar de fumar contigo esta noite?
chúzame - ≡ Ferve a Rede
venres, febreiro 22nd, 2008≡ Juno
Unha déixase liar e claro, acaba vendo as pelis que outros lle recomendan.
Se alguén me falase dun filme dunha rapaza de dezaseis anos que queda preñada e vai abortar e sae da clínica sen facelo por algo que lle din, etc. que non lles conto máis que senón perde o chiste, pois ben, se me dixesen todo isto, a priori, como que fuxiría de velo, pero el só dixo:
"teño tempo [...] para ver filmes divertidos e ben escrtios, como a fermosa Juno. Cen por cen recomendable."
E acertou
Vía From Hell.
chúzame - ≡ Saudade dos tempos idos
Redis à ma tendresse
Les serments d'autrefois, ces serments que j'aimais!
Ah! réponds à ma tendresse!
Verse-moi, verse-moi l'ivresse!
chúzame - ≡ CÓNTALLO A CARREFOUR
Segundo denuncia A Mesa, un xefe de sección do Carrefour de Alfonso Molina na Coruña díxolle lindezas coma esta a unha empregada referíndose ao emprego do galego por parte dela:
"Burra, no hables lenguas menores"
De seguro que estas palabriñas non te deixaron indiferente. Pois xa sabes, non quedes coas ganas,
chúzame - ≡ Campaña de animación á lectura 46
luns, febreiro 18th, 2008≡ Césare
Ás veces nisto da rede perdemos a consciencia da presenza. Teño por costume dar a benvida a aqueles que deixan comentario por primeira vez na Selva, e foi o caso que xa hai case un mes Césare tivo a ben deixar unhas palabriñas súas neste recuncho. Eu, afeita a lelo, non reparei en que desta volta as súas palabras non proviñan de As túas balas e non me decatei ata hoxe. Césare é un deses amigos invisibles aos que coñecín mesmo antes de existir X. Por obra e graza dun Robinson, nun fondo verde que daquela decoraba Ithaca, achei o link ao seu blog e desde aquela me gusta pasear por el sabendo das súas distancias, visitas, retornos e ferretes aínda que ás veces teñan pouso amargo. E dito isto non quero eu facerlle o feo.Doulle a benvida á Selva, señor Césare.
chúzame - 


